200 Spotkanie

39891390_877014185831298_3512498136696225792_n.jpg„«Mężowie ateńscy – przemówił Paweł stanąwszy w środku Areopagu widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też ołtarz z napisem: „Nieznanemu Bogu”. Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając. Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko. On z jednego [człowieka] wyprowadził cały rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił właściwie czasy i granice ich zamieszkania, aby szukali Boga, czy nie znajdą Go niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: „Jesteśmy bowiem z Jego rodu”. Będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka. Nie zważając na czasy nieświadomości, wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych» (Dz 17,22-31).

– Bóg jest Panem nieba i ziemi! To On stworzył cały ten świat. On nie mieszka w budynkach, które zbudował człowiek . Nie ma go też w obrazach, ani rzeźbach, które człowiek stworzył. Bóg nie jest podobny ani do złota, ani do srebra. On jest ponad wszystkim, co potrafimy sobie wyobrazić. Bóg znajduje się niedaleko każdego z nas. Każdy, kto pragnie, może Go znaleźć. Dzieje się to w procesie poznawania Jezusa Chrystusa. Nie ma innej drogi. W Jego Słowie (Piśmie Świętym) znajdujemy prawdę – głosi Piotr.

Do wolontariuszy podchodzą osoby które potrzebują modlitwy i wsparcia duchowego. Jeden ze słuchaczy mówi, że nie rozumie „Przypowieści o Siewcy.” Piotr mu ją wyjaśnia. Dzieje się to w strugach deszczu. Kolejna osoba mówi, że od dawna niczego nie jadła. Pozostali słuchają, są pokrzepieni. Wiedzą, że dla każdego jest nadzieja. Jezus kocha wszystkich i nikogo nie odtrąca, nawet jeżeli osoba się pogubiła.

Każde spotkanie jest inne. Każde wyjątkowe. To za sprawą Ducha Świętego, który jest tutaj zawsze obecny.

Karol

Reklamy